Co oznacza i o czym mówi wskaźnik WHR?

Niegdyś popularny parametr BMI jest coraz częściej krytykowany przez lekarzy, trenerów i stylistów. Wynik, mający wskazywać poprawną wagę, bazuje bowiem wyłącznie na wzroście pacjenta, pomijając przy tym tryb życia, poziom tkanki mięśniowej czy budowę sylwetki. Klasyfikowanie sylwetek wg. sztywnych wytycznych i wąskich ram okazuje się być zbyt ogólne – nie okazując przy tym prawdziwych problemów i ewentualnego ryzyka powstawania chorób. Z tego względu coraz częściej wspomina się o wskaźniku WHR, który uważany jest za bardziej wiarygodny i miarodajny.

Jak wygląda wskaźnik whr tabela? Co dokładnie mówi nam otrzymany wynik? W jaki sposób interpretować ów skrót i czym różni się od wspomnianego już BMI?

Co oznacza wskaźnik WHR?

WHR jest przyjętym skrótem od angielskiego określenia “waist – hip ratio”. W wolnym tłumaczeniu odnosi się on do otrzymanego współczynnika, wynikającego z podzielenia obwodu talii, przez obwód bioder. Co ważne – oba pomiary należy dokonywać w tej samej jednostce miar (Podkreśl swoją talię!).

Otrzymany wynik wskazuje dystrybucję tkanki tłuszczowej w ciele osoby mierzonej. Na podstawie otrzymanej liczby dowiadujemy się w jakiej kategorii się znajdujemy – z otyłością androidalną czy bez otyłości androidalnej.

Co to jest wskaźnik WHR?

Żeby wyjaśnić na czym polega WHR, najlepiej skonfrontować go z popularniejszym i wspomnianym już skrótem BMI. Ten drugi oznacza body mass index (czyli indeks masy ciała), klasyfikując pacjenta w kilku kategoriach – od niedowagi, po otyłość X stopnia. Ten prosty współczynnik oblicza się poprzez podzielenie masy ciała (w kg) przez wzrost (w cm), który wcześniej jest podniesiony do potęgi. Na podstawie otrzymanych wyników możemy się zakwalifikować do grupy, której normy ustalali specjaliści. Niestety, wskaźnik BMI pomija wiele istotnych aspektów i w ostateczności – nie jest miarodajną formą, informującą o kondycji pacjenta.

Z racji powstającej krytyki, na sile wzrósł wskaźnik WHR, który informuje o sposobie rozłożenia tkanki tłuszczowej w organizmie. Otrzymany po wyliczeniu wynik (o tym jak wyliczyć swój wynik WHR przeczytasz poniżej) klasyfikuje cię do dwóch kategorii: otyłości brzusznej (androidalne) lub braku otyłości brzusznej.

Wskaźnik WHR normy wskazują, że:

• Wynik 1.0 lub wyższy u mężczyzn lub wynik 0.8 i wyższy u kobiet – informuje o obecności otyłości brzusznej. Oznacza to, że w tym typie otyłości tkanka tłuszczowa gromadzi się głównie w okolicach brzucha, co wynikać może z np. niewielkiej aktywności fizycznej, niewłaściwej diety lub czynników o podłożu genetycznym.
  Wynik poniżej 1.0 u mężczyzn i 0.8 u kobiet jest wynikiem poprawnym, informującym o braku obecności otyłości brzusznej.

Jak obliczyć wskaźnik WHR?

Aby utrzymać wynik WHR musisz przygotować centymetr krawiecki, którym zmierzysz obwód swojej talii (w najwęższym punkcie) i obwód bioder (w punkcie najszerszym). Pomiarów dokonaj dokładnie, nie śpiesz się. Otrzymane liczby nanieś na wskaźnik WHR wzór: obwód tali / obwód bioder.

Przykładowo więc otrzymując wyniki: obwód talii 85 cm i obwód bioder 112 cm, musisz podzielić liczbę 85 przez 112 cm. Otrzymany wynik wskazuje na liczbę 0,75, co oznacza brak otyłości brzusznej.

Pamiętaj! Obwód talii należy zmierzyć w połowie odległości między dolnym brzegiem żeber, a grzbietem kości biodrowej. Pomiaru bioder dokonuje się poniżej talerzy biodrowych[1] – mierzenie z innych partii ciała może zakrzywić otrzymany wynik.

Co mówi wysoki wskaźnik WHR?

Wskaźnik powyżej normy informuje, że pacjent ma tendencje do gromadzenia się tkanki tłuszczowej w okolicy brzucha. Parametr ten świadczy nie tylko o braku aktywności fizycznej, ale także o rosnącym ryzyku chorób wieńcowych, miażdżycy, zawałów serca czy nadciśnienia. Wynik ten jest także alarmujący dla lekarza, który otrzymuje informacje o większym ryzyku otłuszczenia narządów wewnętrznych.

Aby obniżyć otrzymany wynik należy zmienić dotychczasowy styl życia – np. wprowadzając większą aktywność fizyczną lub podejmując się współpracy z dietetykiem. Jeśli kwalifikujesz się do grupy walczącej z nadmiarem tkanki tłuszczowej, zobacz wpis: 5 porad modowych dla puszystych!

Co ciekawe badania socjologiczne i biologiczne wskazują, że u kobiet wynik 0.7 (i większy) uchodzi za szczególnie atrakcyjny, świadcząc o przystosowaniu do reprodukcji. Badania potwierdziły, że duże biodra doprowadzają do aktywacji w mózgu mężczyzn ośrodka przyjemności[2]. Tendencja ta ma być argumentowana faktem, jakoby kobiety o szerszej miednicy łatwiej przechodzą ciąże i poród. Wyniki te nijako kłócą się z zaleceniami dietetyków, którzy rekomendują obniżanie owego wskaźnika.

Bibliografia:
[1] Natalia Nowacka: Metody oceny sposobu żywienia i stanu odżywienia. NutriLife.pl, 2012-06-12. [dostęp 2013-01-22].
[2] S.M. Platek, D. Singh. Optimal waist-to-hip ratios in women activate neural reward centers in men. „PLoS One”. 5 (2), 2010. DOI: 10.1371/journal.pone.0009042.